श्री क्षेत्र महाबळेश्वर महाराजShree Kshetra Mahabaleshwar Maharaj

जय जय श्री महाबळेश्वरा, देवाधिदेवा तु सर्वेश्वरा ।
भक्तांच्या रक्षणासाठी, धावून येसी दयाघना ॥१॥

कोल्ही गिरीवरी नांदसी, जागृत शक्तीपीठ महान ।
भक्तांच्या हृदयामध्ये, तुझे अखंड अधिष्ठान ॥२॥

यादवकाळी अवतार धरी, लोककल्याणासाठी ।
वनौषधीच्या दिव्य ज्ञानाने, दुःख हरिले जनांचे ॥३॥

पळशी सूपो जन्मभूमी, संतपरंपरेचा अभिमान ।
सात संतांच्या तेजामध्ये, उजळला महाराष्ट्र महान ॥४॥

धानोरा क्षेत्री महासिद्ध, थोरले बंधू दिव्य महान ।
कलगावी केशवजी नांदे, भक्तिभावाचे अधिष्ठान ॥५॥

पळशी सूपो सुपोजी-नावबा, संत तेजोमय ज्ञानी ।
अडोळ नगरी विठोबा नांदे, कृपादृष्टी कल्याणी ॥६॥

हरसोळा क्षेत्री बिरोबा, भक्तांचे रक्षण करती ।
कोल्ही नगरी महाबळेश्वर, कृपाछाया धरती ॥७॥

माता गुंडाबाई पावन, भगिनी भक्तिरूपा ।
संतपरंपरा तेजाळली, दैवी कृपेच्या स्वरूपा ॥८॥

कोल्ही नगरी पवित्र झाली, चरणस्पर्शे तुझ्या देवा ।
गिरीवरी हे शक्तीपीठ, भक्तरक्षणासाठी ठेवा ॥९॥

पांढऱ्या शुभ्र अश्वावरी, रात्री ग्रामरक्षण करसी ।
भक्तांच्या संकट काळी, धावून सहाय्य करसी ॥१०॥

रविवारच्या दिवशी देवा, असंख्य भक्त येती ।
आरती, भजन, नामस्मरणे, भक्तिभाव वाहती ॥११॥

वरण-बट्टी-रोडग्याचा, महाप्रसाद पवित्र भारी ।
नवस फेडण्या भक्तजन, चरणी माथा टेकती ॥१२॥

चैत्र यात्रेच्या उत्सवामध्ये, पालखी सोहळा महान ।
काठी उत्सव, बारा गाड्या, पाहती भाविक जन ॥१३॥

पोळा, तान्हा पोळा, नागपंचमी मंगलमय ।
दांडी पौर्णिमा उत्सवात, गाजे तुझे नाम ॥१४॥

तुझ्या विहिरीचे तीर्थ घेता, रोगव्याधी दूर होती ।
निपुत्रिकांच्या घरी देवा, संततीसुख नांदती ॥१५॥

सर्पदंशाचे विष उतरवे, तुझ्या कृपेच्या बळे ।
भक्त म्हणती अनुभवाने, चमत्कार घडे खरे ॥१६॥

उजवा कौल कार्यसिद्धी, डावा सावधगिरीचा ।
ईश्वरी संकेत देसी, भक्तांच्या कल्याणाचा ॥१७॥

देवकरांची सेवा पावन, अखंड वर्षानुवर्षे ।
निस्वार्थ भावे चालवीती, पूजा तुझ्या चरणी ॥१८॥

सुपडा देवकर सेवाभावी, विठोबा भक्त महान ।
महिमा आणि पांडूबा, वाढविती मंदिर मान ॥१९॥

सन चौदाशे चव्वेचाळीस, मंदिर स्थापना झाली ।
सन एकोणीसशे सव्वीस, जीर्णोद्धार घडली ॥२०॥

कोरोनाच्या कठीण काळी, गाव रक्षण केले ।
कृपाछाया धरुनी देवा, भक्त सुखरूप ठेविले ॥२१॥

चंद्रभागेच्या तीरावरी, भक्त संकटात पडले ।
चोरांनी जेव्हा घेरले, भय मनामध्ये दाटले ॥२२॥

“धावा देवा महाबळेश्वरा!” आर्त स्वर उठले ।
क्षणामध्ये तीन पुरुष, शुभ्रवेषी प्रकटले ॥२३॥

सदरा, धोतर शुभ्र पांढरे, टोपी तेजोमय भारी ।
तेज तुझे पाहुनी चोर, पळाले भयभीत होऊनी ॥२४॥

भक्तांच्या त्या डोळ्यांमध्ये, आनंदाश्रू दाटले ।
“स्वतः महाराज धावले”, श्रद्धेचे दीप पेटले ॥२५॥

किन्होळा नगरी भक्त वसंता, श्रद्धेने चरणी आले ।
हरवलेली सोन्याची अंगठी, तुझ्या कृपेने मिळाले ॥२६॥

“उजवी भाग” देऊनी देवा, दिला शुभ संकेत ।
आठ महिन्यांनी सापडली अंगठी, भक्तीचा झाला विजय ॥२७॥

जग म्हणाले “हरवलेले, परत कधी मिळत नाही” ।
पण श्रद्धेच्या सामर्थ्यापुढे, अशक्य काहीच नाही ॥२८॥

माझी मंदमती भगवंता, काय वर्णू तुझा महिमा ।
मी निराधार बालक तुझा, तूच माझा आधार ॥२९॥

तु वांचोनि मार्ग दर्शवि कोण, करी माऊलीये कृपा ।
भवसागरात बुडता देवा, धरसी भक्तांचा हात ॥३०॥

तुज लागो आलो शरण, चुकवी जन्ममरण ।
तुझ्या नामस्मरणे देवा, शुद्ध होई अंतःकरण ॥३१॥

जैसी टिटवी सागराशी, अंत कैसा घेऊ पाहे ।
तैसा तुझा महिमा देवा, वर्णन करणे कठीण ॥३२॥

काशी माझी काशीश्वर, त्र्यंबक तू त्र्यंबकेश्वर ।
पंढरीचा तू पंढरीनाथ, कुरुक्षेत्री जगन्नाथ ॥३३॥

हिमालयाचा बद्रीनाथ, भक्तांचा तू कैवारी ।
चारही वेद वर्णन करती, तुझी महती अपारी ॥३४॥

अनाथांचा नाथ तू, दुःखितांचा आधार ।
अंधास नेत्र, पांगळ्यास पाय, करसी उद्धार ॥३५॥

भक्तांच्या अंतरी नांदसी, दयाघना कृपाळू ।
नाम घेताच संकट जाई, तूच पालनकर्ता ॥३६॥

तुझ्या चरणी ठेविले जीवन, चिंता सारी हरपली ।
भक्तिभावाच्या मार्गावर, आत्मशांती लाभली ॥३७॥

नाम तुझे महाबळेश्वर, अमृताहून गोड ।
जप करिता अंतःकरणी, मिटती दुःखकोड ॥३८॥

कोल्ही गवळी पावन भूमी, भक्तीची गंगा वाहे ।
संतांच्या त्या चरणस्पर्शे, भूमी स्वर्ग ठरे ॥३९॥

सप्तसंतांचा महिमा देवा, वर्णनासी अंत नाही ।
जग कल्याणा अवतरले, संतचि परमदायी ॥४०॥

धानोरा ते हरसोळा, भक्तिमार्ग उजळला ।
पळशी सूपो अडोळ नगरी, संतप्रकाश दरवळला ॥४१॥

कलगाव ते कोल्ही क्षेत्री, दैवी शक्ती नांदे ।
भक्तांच्या प्रत्येक श्वासात, महाबळेश्वर वसे ॥४२॥

श्रद्धा ज्याच्या अंतरी वसे, त्याचे कल्याण होई ।
तुझ्या कृपेच्या वर्षावाने, आनंद जीवनात येई ॥४३॥

भक्त चरणी माथा ठेवुनी, मागती तुझी कृपा ।
दुःख संकट दूर करावे, हीच अंतरी भावना ॥४४॥

नित्य आरतीच्या ज्योतीमध्ये, तेज तुझे दिसते ।
धूप दीप आणि नैवेद्याने, मंदिर पावन होते ॥४५॥

भजन कीर्तन नामघोष, गिरीवर दुमदुमती ।
“हर हर महादेव” म्हणता, भक्तीभाव जागृती ॥४६॥

तुझ्या दर्शनमात्रे देवा, जीवन पावन होते ।
दुःख, दारिद्र्य, रोग सारे, चरणी येता हरते ॥४७॥

तुझ्या नामाचा गजर होतां, भय पळे क्षणात ।
महाबळेश्वर कृपेने देवा, सुख लाभे जीवात ॥४८॥

असंख्य नरनारी सेवा करती, भावभक्ती अंतरी धरुनी ।
जैसी जैसी भक्ती करती, तैसे तैसे फळ देसी ॥४९॥

हि जी स्तुती वाचेल कोणी, शयनी भोजनी स्मरे ।
त्याच्या जीवनातील दुःख, श्री महाबळेश्वर हरे ॥५०॥

आरोग्य, संपत्ती, समाधान, भक्तांसी लाभो नित्यदान ।
कृपाछाया राहो सदैव, चरणी अर्पू जीवन ॥५१॥

अनंत कोटी ब्रह्मांडनायक, भक्तवत्सल दयाघना ।
श्री महाबळेश्वर महाराजा, राखा आम्हा सर्वांना ॥५२॥